Elisha Chantika Linders werd geboren in Nederland, maar haar ouders maakten een bijzondere keuze: het gezin verhuisde naar Suriname. Daar groeide ze op tot haar zestiende.

Die jaren hebben een belangrijke rol gespeeld in hoe zij vandaag naar haar achtergrond kijkt.

Van haar moeders kant is Elisha Surinaams-Javaans. Haar vaders kant is Indisch, eveneens met wortels op Java. Twee familiegeschiedenissen die ieder hun eigen weg hebben afgelegd, maar uiteindelijk samenkomen bij dezelfde oorsprong.

“Beide kanten hebben hun eigen geschiedenis en tradities, en juist daarom is dit voor mij belangrijk.”

Ze studeerde International Business en is samen met haar broers Cedric en Delano co-founder van Warung Nusa. Hun ambitie gaat verder dan eten alleen. Met Warung Nusa willen ze de Surinaams-Javaanse cultuur op een frisse manier zichtbaar maken en juist hun eigen generatie uitnodigen trots te zijn op waar ze vandaan komt.

Opgroeien in Suriname

Voor Elisha betekent haar Surinaams-Javaanse achtergrond vooral verbondenheid, trots en veerkracht.

Daarbij kijkt ze ook naar de geschiedenis die aan haar generatie voorafging.

“Onze geschiedenis kent een reis die niet altijd vrijwillig is geweest, maar waarin onze voorouders zich steeds opnieuw hebben aangepast en hun eigen weg hebben gevonden.”

Die veerkracht herkent ze nog altijd in haar familie en de cultuur waarin ze is opgegroeid.

Juist daarom is Elisha dankbaar voor de keuze van haar ouders om vanuit Nederland naar Suriname te verhuizen. Het betekende dat ze haar Surinaams-Javaanse achtergrond niet alleen uit verhalen leerde kennen, maar er middenin kon opgroeien.

“Daardoor heb ik onze mooie cultuur van dichtbij mogen ervaren en is die echt een onderdeel van mij geworden.”

Javaans praten met opa en oma

Sommige herinneringen zijn klein, maar blijven juist daardoor hangen.

Voor Elisha zijn dat bijvoorbeeld de momenten waarop ze Javaans probeerde te praten met haar opa en oma.

Ook haar Javaanse danslessen als kind en het meemaken van gendureng behoren tot de herinneringen die ze met zich meedraagt.

Daarachter zit voor haar iets groters: het belang van het eren van voorouders en het doorgeven van kennis.

Die ervaringen hebben ervoor gezorgd dat Elisha haar achtergrond niet ziet als iets dat uitsluitend bij eerdere generaties hoort. Het is ook van haar.

Een batik waaier in haar tas

Dat zie je terug in kleine dingen.

“Ik draag mijn cultuur letterlijk met me mee.”

Elisha heeft bijvoorbeeld vaak een batik waaier bij zich en draagt gouden armbanden die bij een kebaya horen. Ook deelt ze recepten online.

Het zijn verschillende manieren om iets van haar achtergrond onderdeel te laten zijn van haar leven van nu.

Met Warung Nusa krijgt dat een volgende vorm. Samen met haar broers probeert Elisha de Surinaams-Javaanse cultuur te presenteren op een manier die aansluit bij hun eigen generatie. Niet door alleen terug te kijken naar hoe het vroeger was, maar door vanuit die achtergrond iets eigentijds te creëren.

Want cultuur doorgeven betekent voor Elisha niet dat een nieuwe generatie alles precies hetzelfde moet doen als haar ouders of grootouders. Het begint met weten waar je vandaan komt en vervolgens zelf bepalen hoe je daar ruimte aan geeft.

Niet altijd de luidste

Dat is ook wat ze een volgende generatie wil meegeven.

“We zijn misschien niet altijd de luidste, maar we zijn sterk, standvastig en zorgen voor elkaar.”

Elisha hoopt dat jongeren nieuwsgierig blijven naar hun eigen familiegeschiedenis. Dat ze vragen stellen aan hun ouders en grootouders, proberen de taal te leren en ontdekken welke verhalen achter bepaalde gewoonten zitten.

Maar daar hoort voor haar nog iets bij: niet alleen weten waar je vandaan komt, maar er ook voor durven uitkomen.

“Blijf nieuwsgierig naar je roots, leer waar je vandaan komt en durf daar ruimte voor in te nemen.”

Voor Elisha hoeft Surinaams-Javaanse cultuur daarom niet alleen iets te zijn wat zich thuis, binnen de familie of binnen de eigen gemeenschap afspeelt.

Ze mag naar buiten.

In eten. In kleding. Online. In ondernemerschap. In verhalen. En vooral in de manier waarop een nieuwe generatie zichzelf laat zien.

“Onze cultuur mag gezien en gehoord worden.”

En dan, helemaal in de geest van de generatie waarvoor ze met Warung Nusa iets nieuws probeert neer te zetten:

“Let’s show them what we are made of.”