Zorgen voor elkaar kreeg Cheyenne Kartodimedjo van huis uit mee. Als kind ervoer ze het tijdens familieweekenden, Javaanse tradities en de activiteiten van Stichting SJiF. Nu ze zelf moeder en ondernemer is, kijkt ze opnieuw naar die waarde. Want zorgen voor een ander is belangrijk, maar jezelf daarin niet vergeten misschien net zo goed.

Cheyenne Kartodimedjo is 31 jaar en geboren en getogen in Almere. Ze is moeder van een kleuter en oprichter van Alir State, waar ze ontspanningsmassages verzorgt voor mensen die rust zoeken, herstellen van een stressvolle periode of zichzelf bewust een moment van aandacht willen geven.

Dat ze juist dit werk is gaan doen, hangt nauw samen met haar eigen ervaringen rondom mentale gezondheid en herstel.

“Mijn herstel heeft mij geleerd om stil te staan bij wat ik al ben en wat ik al bezit, in plaats van voortdurend op zoek te zijn naar meer.”

Cheyenne heeft een achtergrond in marketing en communicatie. Inmiddels combineert ze die ervaring met massageopleidingen en wat ze zelf haar zorgzame intuïtie noemt. Het heeft haar een manier gegeven om anderen te ondersteunen en tegelijkertijd dichter bij zichzelf te blijven.

Die zorg voor anderen komt niet uit het niets.

Bijna ieder weekend naar Delfzijl

Haar Surinaams-Javaanse achtergrond is voor Cheyenne altijd onderdeel van haar leven geweest.

Ze groeide op in een hechte familie. Bijna ieder weekend ging het gezin vanuit Almere naar Delfzijl om familie te bezoeken.

Verjaardagen, possoh, Javaanse rituelen en feestdagen verschilden van elkaar, maar hadden volgens haar altijd dezelfde ingrediënten.

Warmte, lekker eten en een deur die voor iedereen openstond.

In haar tienerjaren kreeg haar culturele achtergrond nog nadrukkelijker een plek. Via Stichting SJiF, waar haar moeder bestuurslid was, kwam ze iedere vrijdag samen met anderen uit de gemeenschap.

Ook binnen haar eigen familie werd kennis doorgegeven.

Van haar tante Utami leerde Cheyenne srimpi dansen. Haar tante had die traditie op haar beurt van haar vader geleerd. Diezelfde opa gaf Cheyenne les in de Javaanse taal.

En dan is er haar vader, die binnen de gemeenschap bekend is als DJ Stan.

“Hij draait en luistert al jarenlang Javaanse muziek en heeft daarmee ook een stukje cultuur voortdurend dichtbij gebracht.”

Dans, taal en muziek kwamen zo niet uit een boek. Ze waren onderdeel van het dagelijks leven en werden van generatie op generatie doorgegeven.

Niet alleen zeggen, maar doen

Als Cheyenne één waarde moet noemen die zij sterk met haar Surinaams-Javaanse achtergrond verbindt, komt ze uit bij iets dat moeilijk in één woord te vangen is: aanpakken.

“Wij zijn doeners. We wachten niet af, maar pakken aan wat gedaan moet worden.”

Zorg en betrokkenheid hoeven volgens haar niet altijd uitgesproken te worden. Ze zijn vaak juist zichtbaar in wat iemand doet.

Een maaltijd klaarmaken. Iemand helpen. Er zijn wanneer dat nodig is.

“Niet alles hoeft uitgesproken te worden; vaak laten we door onze daden zien wat we voelen of bedoelen.”

Die gedachte heeft voor Cheyenne inmiddels een heel concrete betekenis gekregen.

Sinds de geboorte van haar dochter heeft haar familie ook te maken met de dementie van haar opa. De mantelzorg voor hem en de ondersteuning van haar oma zijn daardoor onderdeel geworden van het familieleven.

Haar oma verblijft soms een maand bij Cheyenne en haar gezin in huis.

Juist op die momenten ziet ze opnieuw de waarden terug waarmee ze zelf is opgegroeid: warmte, saamhorigheid en voor elkaar zorgen.

Nu is zij degene die doorgeeft

Met het moederschap is er tegelijkertijd iets veranderd.

Cheyenne is niet langer alleen degene die cultuur van haar ouders, grootouders en andere familieleden meekrijgt. Ze is nu zelf degene die iets doorgeeft.

Thuis komen regelmatig Javaanse woorden voorbij die haar dochter vervolgens overneemt. Ook leert ze haar steeds meer van de gerechten en gebruiken kennen waarmee Cheyenne zelf is opgegroeid.

Dat hoeft voor haar niet altijd heel bewust of groots te gebeuren.

Cultuur zit ook in het eten thuis, de woorden die tussendoor worden gebruikt, de weekenden met familie en de manier waarop mensen met elkaar omgaan.

Sinds ze Alir State is begonnen, voelt Cheyenne tegelijkertijd de behoefte om haar Javaanse roots weer wat zichtbaarder te maken.

“Het voelt bijzonder om als Surinaams-Javaanse ondernemer mijn eigen plek in te nemen en tegelijkertijd iets van mijn achtergrond zichtbaar te maken.”

Zorgen voor jezelf hoort er ook bij

Toch wil Cheyenne niet alles precies doorgeven zoals zij het zelf heeft meegekregen.

Juist daarin zit voor haar een belangrijke les.

Ze ziet bij haar dochter nu al eigenschappen terug die ze herkent uit haar eigen opvoeding: zorgzaamheid, warmte en aandacht voor anderen. Daar is ze trots op.

Maar ze wil haar dochter óók leren grenzen te stellen.

“De mooie eigenschappen binnen onze cultuur kunnen soms ook een valkuil zijn. We zijn vaak geneigd om anderen op de eerste plaats te zetten en onszelf als laatste.”

Misschien komen hier haar persoonlijke ontwikkeling, haar ondernemerschap en haar culturele achtergrond wel het duidelijkst bij elkaar.

Met Alir State creîert Cheyenne ruimte voor mensen om even stil te staan en aandacht aan zichzelf te geven. Tegelijkertijd komt ze uit een familie en cultuur waarin juist voor elkaar zorgen een belangrijke waarde is.

Voor haar hoeven die twee niet tegenover elkaar te staan.

Dat is uiteindelijk ook wat ze aan haar dochter en een volgende generatie wil meegeven: behoud de warmte. Blijf naar elkaar omkijken. Houd de verbondenheid vast.

Maar vergeet jezelf daarin niet.

“Goed voor jezelf zorgen is niet egoïstisch. Juist wanneer je goed voor jezelf zorgt, kun je er ook voor anderen zijn.”